حضرت جلال الدّین علی میرابوالفضل عنقا سی و نهمین استاد مکتب طریقت اویسی می­باشند. ایشان درسال 1266 هجری قمری (1849 میلادی) در قزوین بدنیا آمدند و تا نوزده سالگی در آنجا به کسب معارف اسلامی و تحصیل سایر علوم متداول زمان پرداختند و مقارن سال 1284 قمری (1867 میلادی) به تهران آمدند. در تهران به خدمت استاد عارف کامل و مکمل، حضرت آقا عبدالقادر جهرمی شتافته و تحصیلشان را زیر نظر هدایات و تعالیم ایشان تا مرحلۀ استادی به پایان رساندند.

حضرت جلال الدّین علی با همّت دائم و خدمت مداوم، پشتکار، نظم و اطاعت به تکمیل کمالات نفس پرداختند به گونه ای که علاوه بر طریقت اویسی از استادان طریقت های دیگر نیز اجازه ارشاد و تعلیم را دریافت نمودند و قطب زمان خویش گشتند. مشایخ بزرگواری که ادراک فیض حضورشان را نموده اند:

  • آقا عبدالقادر جهرمی در طریقت اویسی

  • آقا محمد جاسبی جانشین حاج محمد جعفر کبودر آهنگی، ملقب به مجذوب علیشاه، در سلسله معروفی

  • ظهیر الاسلام میر عین الدین حسین دزفولی در سلسله نعمت اللهی و ذهبی

  • آقا سید حسین قریشی در طریقه ذهبی

حضرت جلال الدین علی میر ابوالفضل عنقا در سال 1333 هجری قمری مطابق با 1293 هجری شمسی (1915 میلادی) در تهران رحلت فرمودند و آرامگاه ایشان در ابن بابویه شهر ری در تهران قرار دارد.

آثار ارزشمند مختلفی از ایشان درباره حقایق تصوّف و علم الاسرار و همچنین فلسفه و علوم مختلفه به صورت شعر و نثر بجا مانده است. تعدادی از آثار حضرت جلال­ الدّین علی میرابوالفضل عنقا عبارتند از:

  • آداب فقر در سلوک

  • احادیث قدسی

  • اشارات الحسینیّه

  • انوار قلوب سالکین

  • حقایق المناقب

  • غنچۀ باز در شرح گلشن راز